Tag Archives: กระเป๋า

เขียนไปครั้งที่แล้ว มันโพสไม่ติดแฮะ หวานซ่าส์บอกให้เขียนใหม่ แต่เขียนใหม่ มันก็ไม่ดีเท่า เอาเป็นว่า ผมรู้แล้วกันว่าหวานซ่าส์เค้าร้าย บางทีการที่เราคบกันไปนานๆ มันก็ได้ศึกษาดูใจกัน กาลเวลานั้นทำ ให้เราได้ซึมซัพเอานิสัยของอีกคนเข้าไป เสมือนว่าเรานั้นได้กลายเป็นคนๆนั้นไปโดยทันที ผมจึงไม่แปลกใจเลย ที่ผมจะดูนิสัยของหวานซ่าส์นั้นได้ มาครั้งนี้ หวานซ่าส์ทำท่าทีมีพิรุธอย่างแรง ถ้าเป็นคนอื่นก็คงเดาไม่ออก เพราะหวานซ่าส์ทำอะไรแบบนี้ได้เนียน แต่ผมเดาออก แค่หวานซ่าส์เดินไป เดินมาอยู่ภายในห้อง ผมก็รู้สึกได้โดยทันที หวานซ่าส์มีท่าที ที่ผิดหูผิดตาไป หวานซ่าส์เดินไปเดินมาอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า ผมเลยแปลกใจ ว่าเธอเป็นอะไรไป หวานซ่าส์พยายามชวนผมคุย ผมรู้โดยทันที ว่าหวานซ่าส์พยายามปิดบังอะไรผมอยู่นั่นเอง ผมเลยถามกลับไปว่า อะไรอยู่ในตู้เสื้อผ้า หวานซ่าส์ตกใจมากๆ ฮ่าาา คงคิดว่า ทำไมผมถึงรู้ได้ รู้ได้ไงวะ หวานซ่าส์พยายามปฏิเสธ ยิ่งปฏิเสธผมยิ่งรู้โดยทันที ผมเลยไปค้นที่ตู้เสื้อผ้า … Continue reading →

ๆ Continue reading →

หวานถามผมว่า “แก..มีตังค์ไปกินข้าวที่ทำงานไหม” ผมทำท่าบอกเป็นนัยนัย ว่าไม่มี หวานทำท่าแบบ เฮ้ออจ่ายตังค์อีกแล้ว เหมือนไม่อยากเอาเงินออกจากกระเป๋า ผมเลยบอกเธอไปว่า วันนี้อาจจะได้ตังค์หน้าบิลนะ หวานถามกลับมาว่า เท่าไหร่หรอ ผมบอกเธอไปว่า “น่าจะประมาณสองพันบาท” หวานทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส “อ่ะตังค์กินข้าว” แล้วควักเงินให้ผมสามร้อยบาท(ปกติ จะให้ผม 100 เดียว) เห็นได้ชัดว่า เธอกำลังคิดอยู่ในใจ 300 แลกกับ 2000 คุ้มดี ผมได้แต่มองเงิน 300 ตาปริบๆ วันนี้ผมต้องเอาเงิน 2000 มาคืนหวาน เพราะผมเอาเงินหวานมา 300 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจเงิน อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยหน้าบิล”