เรื่องราวของหวานซ่าส์

หัวเราะ

รู้ครับ เลยทำ รู้ว่าหวานชอบอะไร
หวานไม่รู้ตัวหรอก ว่าผมทำอะไร
ผมชอบที่หวานหัวเราะ
หวานมีความสุข ผมก็มีความสุข
ผมมีความสุขจริงๆนะ ทุกครั้งที่หวานหัวเราะ
เหมือนผมได้คลายเครียดไปด้วย

ผมรู้ว่าเมื่อตอนใครโทรฯมาหาผม
แล้วถ้าผมเต้นถ้าแปลกๆ หวานจะหัวเราะ
ผมชอบมาก ผมเลยทำ ทุกครั้งที่มีโทรศัพท์มา

ยังมีอีกเยอะเลย ที่ผมตั้งใจทำ แล้วหวานไม่รู้ตัว
ผมจะทำ แล้วผมจะทำต่อไปอีกนานเลย
ถ้าหวานยังหัวเราะอยู่ ผมก็จะทำให้เธอหัวเราะต่อไป

รักหวาน
jaaotest

ถ้าให้ผมบรรยาย คงบรรยายความรู้ได้ไม่หมด
แต่ผมรู้สึกว่าครอบครัวของหวานดีกับผมมาก
พึ่งรู้ ว่าแม่หวานใจดี ไม่เห็นใจร้ายเหมือนที่หวานเล่าเลย
ผมคงไม่อยากจะเล่าว่าครอบครัวหวานดีกับผมยังไง
แต่ผมอยากขอบคุณครอบครัวหวานจริงๆ

ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีดี
ขอบคุณที่ห่วงใยผม
ขอบคุณที่สั่งสอนผม
.
.
.
และต้องขอบคุณที่ีมีหวานคนนี้ให้ผม
สุดท้ายต้องขอขอบคุณที่ส่งเม็ดมะม่วงฯมาให้ผมกินจนปากพอง

รักครอบครัวหวาน และรักหวานมาก
jaaotest

กล่องความรักคืออะไรน่ะหรอ
เธอลองมองไปดูด้านข้างๆขวามือสิ
นั่นไง!! เธอสามารถพิมพ์อะไรก็ได้เข้าไปนะ
เอาไว้ฝากข้อความถึงเราไงล่ะ
เท่ห์รึป่าวหวานซ่าส์ แต่ถ้าผมโพสบทความใหม่ๆ
หวานซ่าส์ต้องมา Comment ที่บทความนะ
เราไปทำงานล่ะ

หวานรู้ไหม ผมรู้สึกดีที่สุดเลย เมื่อผมนึกย้อนไปวันนั้นทีไร
หวานรู้ป่ะ วันไหน หวานจะจำได้ไหมน้าาา

วันที่หวานไปหาผมครั้งแรกไง
ผมได้จับนิ้วก้อยหวาน ได้สัมผัสตัวหวานเป็นครั้งแรก

เมื่อนิ้วชี้ของผมได้สัมผัสกับนิ้วก้อยของหวาน
เนื้อที่อ่อนนุ่มของหวาน ทำให้ผมแทบจะครั่ง
ผมรักช่วงเวลานี้ที่สุดเลย และผมคงจะจำไปอีกนานแสนนานเลยล่ะ
ฝันดีนะหวาน พรุ่งนี้เรามีนัดกัน

พรุ่งนี้เรามีนัดกันนะ
เรามีนัดกันไปทำใบขับขี่ไงล่ะ
หวานซ่าส์เธอพร้อมไหม
ผมพร้อมแล้ว แต่ผมไม่ได้แตะรถมาอาทิตย์นึงแล้วนะ
ขอผมขับมั่งดิ เพื่อเตรียมความพร้อมสู่สนามจริง
ผมเห็นหวานซ่าส์หัดขับจริง คร่ำเคร่งอ่านนหังสือด้วย
โด่เอ้ย!! เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้ผล
อย่าเป็นแบบ “สิงค์สนามซ้อม อ่อนสนามจริงนะโว้ยยย”

เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปกันแต่เช้าเลยนะ
เราจะไปถึงสนามจริงกันเช้าตรู่
เอ่ออ..ว่าแต่ว่า ขนส่งไปทางไหน….

ปกติแล้วชีวืตช่วงเย็นของผม ก่อนคบกับหวาน
เป็นอะไรที่ไม่มีเวลาเลย
เพราะเวลาส่วนใหญ่ อยู่กับเพื่อน
กินเหล้าเมายา กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็นู่นตีสาม

หวานเข้ามาในชีวิต จึงทำให้วิถีชีวิตผมคนนี้เปลี่ยนไป
ผมต้องใช้เวลาตอนเย็นสั้นลง
อยู่กับเพื่อนน้อยลง
และต้องอาบน้ำตอนเย็น เพราะหวานบังคับผมทุกวัน
แรกๆผมก็อาบมั่ง ไม่อาบมั่ง
หลังๆอาบเองทุกวัน เพราะรู้สึกว่าเป็นความเคยชิน

หวานเปลี่ยนผมอีกแหละ!!!
รักหวาน..

นี่หวานซ่าส์ ขับรถดีดีนะ
ไม่ได้ห่วงรถหรอก ห่วงเธอต่างหาก
นี่พูดจากใจนะเนี่ย
ขับรถมองซ้ายมองขวาให้ดี
ดูกระจกหลังบ่อยๆด้วย
ท่องไว้ในใจเลยว่า ขัยช้าๆโดนด่า แต่ไม่โดนชน

โอเคหวานซ่าส์ จากที่ดูเธอหันซ้ายหันขวาเมื่อเช้า
ทำให้เรามั่นใจเลยว่า….เธอควรไปหัดสร้างความมั่นใจ
และลำดับความคิดมาก่อน

หวานซ่าส์ถามผมว่า “นี่แก…ถ้าชั้นจะถอยหลังให้ไปทางซ้าย ชั้นจะหันพวงมาลัยไปทางไหน”
ผมตอบหวานซ่าว่า  “หันไปทางซ้าย ถ้าแกจะหันไปทางไหน ให้หันพวงมาลัยไปทางนั้น”
หวานซ่าส์ครุ่นคิดอยู่ในใจ ??????
หวานซ่าส์ถามผมต่อว่า “แล้วจะหันไปแบบไหน…”
ผมไม่ได้ตอบอะไรผมได้แต่คิดในใจ(หันแบบไหน… มันก็มีแต่ซ้ายกับขวาสองอย่าง นอนหันมั้ง!!)

ห่วงและรักนะ ขับรถดีดี ขับรถช้าๆ

คิดถึงหวานซ่าส์จัง

Blog นี้รักหวานรายวัน แต่คงไม่อัพเดตทุกวัน
ได้โปรดเข้าใจด้วย
ถึงจะไม่อัพเดตทุกวัน แต่อยากให้เข้ามาอ่านทุกวัน
เพราะไม่มีกำหนดว่า จะอัพเดตวันไหน
ไม่กฏตายตัว
ไม่ใช่ว่าไม่รักหวานทุกวัน
ผมรักทุกวัน แต่บางวันไม่มีเวลาอัพเดต
เพราะฉะนั้น เข้ามาก่อน อัพเดตหรือไม่อัพเดต
มันก็อีกเรื่องนึง
ไม่ใช่โทรฯมาถามว่าวันนี้อัพเดตหรือป่าว
หรือโทรฯมาต่อว่า อัพเดตแล้วทำไมไม่บอก
แค่เข้ามาที่ Blog แล้วดูว่าอัพเดตหรือไม่อัพเดต

คนเขียน Blog ขี้เกียจนะ แต่คนอ่าน Blog ขี้เกียจกว่า
ผมล่ะไม่เข้าใจเธอเลย แค่เข้ามาอ่านมันยากตรงไหน