Category Archives: เรื่องของหวาน

ถ้าให้ผมบรรยาย คงบรรยายความรู้ได้ไม่หมด แต่ผมรู้สึกว่าครอบครัวของหวานดีกับผมมาก พึ่งรู้ ว่าแม่หวานใจดี ไม่เห็นใจร้ายเหมือนที่หวานเล่าเลย ผมคงไม่อยากจะเล่าว่าครอบครัวหวานดีกับผมยังไง แต่ผมอยากขอบคุณครอบครัวหวานจริงๆ ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีดี ขอบคุณที่ห่วงใยผม ขอบคุณที่สั่งสอนผม . . . และต้องขอบคุณที่ีมีหวานคนนี้ให้ผม สุดท้ายต้องขอขอบคุณที่ส่งเม็ดมะม่วงฯมาให้ผมกินจนปากพอง รักครอบครัวหวาน และรักหวานมาก jaaotest

กล่องความรักคืออะไรน่ะหรอ เธอลองมองไปดูด้านข้างๆขวามือสิ นั่นไง!! เธอสามารถพิมพ์อะไรก็ได้เข้าไปนะ เอาไว้ฝากข้อความถึงเราไงล่ะ เท่ห์รึป่าวหวานซ่าส์ แต่ถ้าผมโพสบทความใหม่ๆ หวานซ่าส์ต้องมา Comment ที่บทความนะ เราไปทำงานล่ะ

พรุ่งนี้เรามีนัดกันนะ เรามีนัดกันไปทำใบขับขี่ไงล่ะ หวานซ่าส์เธอพร้อมไหม ผมพร้อมแล้ว แต่ผมไม่ได้แตะรถมาอาทิตย์นึงแล้วนะ ขอผมขับมั่งดิ เพื่อเตรียมความพร้อมสู่สนามจริง ผมเห็นหวานซ่าส์หัดขับจริง คร่ำเคร่งอ่านนหังสือด้วย โด่เอ้ย!! เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้ผล อย่าเป็นแบบ “สิงค์สนามซ้อม อ่อนสนามจริงนะโว้ยยย” เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปกันแต่เช้าเลยนะ เราจะไปถึงสนามจริงกันเช้าตรู่ เอ่ออ..ว่าแต่ว่า ขนส่งไปทางไหน….

นี่หวานซ่าส์ ขับรถดีดีนะ ไม่ได้ห่วงรถหรอก ห่วงเธอต่างหาก นี่พูดจากใจนะเนี่ย ขับรถมองซ้ายมองขวาให้ดี ดูกระจกหลังบ่อยๆด้วย ท่องไว้ในใจเลยว่า ขัยช้าๆโดนด่า แต่ไม่โดนชน โอเคหวานซ่าส์ จากที่ดูเธอหันซ้ายหันขวาเมื่อเช้า ทำให้เรามั่นใจเลยว่า….เธอควรไปหัดสร้างความมั่นใจ และลำดับความคิดมาก่อน หวานซ่าส์ถามผมว่า “นี่แก…ถ้าชั้นจะถอยหลังให้ไปทางซ้าย ชั้นจะหันพวงมาลัยไปทางไหน” ผมตอบหวานซ่าว่า  “หันไปทางซ้าย ถ้าแกจะหันไปทางไหน ให้หันพวงมาลัยไปทางนั้น” หวานซ่าส์ครุ่นคิดอยู่ในใจ ?????? หวานซ่าส์ถามผมต่อว่า “แล้วจะหันไปแบบไหน…” ผมไม่ได้ตอบอะไรผมได้แต่คิดในใจ(หันแบบไหน… มันก็มีแต่ซ้ายกับขวาสองอย่าง นอนหันมั้ง!!) ห่วงและรักนะ ขับรถดีดี ขับรถช้าๆ

คิดถึงหวานซ่าส์จัง

Blog นี้รักหวานรายวัน แต่คงไม่อัพเดตทุกวัน ได้โปรดเข้าใจด้วย ถึงจะไม่อัพเดตทุกวัน แต่อยากให้เข้ามาอ่านทุกวัน เพราะไม่มีกำหนดว่า จะอัพเดตวันไหน ไม่กฏตายตัว ไม่ใช่ว่าไม่รักหวานทุกวัน ผมรักทุกวัน แต่บางวันไม่มีเวลาอัพเดต เพราะฉะนั้น เข้ามาก่อน อัพเดตหรือไม่อัพเดต มันก็อีกเรื่องนึง ไม่ใช่โทรฯมาถามว่าวันนี้อัพเดตหรือป่าว หรือโทรฯมาต่อว่า อัพเดตแล้วทำไมไม่บอก แค่เข้ามาที่ Blog แล้วดูว่าอัพเดตหรือไม่อัพเดต คนเขียน Blog ขี้เกียจนะ แต่คนอ่าน Blog ขี้เกียจกว่า ผมล่ะไม่เข้าใจเธอเลย แค่เข้ามาอ่านมันยากตรงไหน

เบื่อไหมที่ เห็นหน้ากันทุกวัน เบื่อไหมที่ ทำความสะอาดห้องทุกวัน เบื่อไหมที่ ต้องดูแลผมทุกวัน เบื่อไหมที่ ต้องมาที่ทำงานผมเกือบทุกวัน เบื่อไหมที่ ชาร์ตแบตฯมือถือให้ผมทุกวัน เบื่อไหมที่ ต้องโทรฯหาผมทุกวัน เบื่อไหมที่ จู้จี้ผมทุกวัน เบื่อไหมที่ คิดถึงผมทุกวัน เบื่อไหมที่ ทะเลาะกันเกือบทุกวัน เบื่อไหมที่ เกือบทุกวันมีเรื่องให้ไม่เข้าใจกัน เบื่อไหมที่ ผ มชอบบังคับ เบื่อไหมที่ ผมงอแง เบื่อไหมที่ ผมเกิดมาหล่อ เบื่อไหมที่ ผมชอบมีปัญหา เบื่อไหมหวาน… ที่ผมมีแต่ข้อเสียๆ แต่หวานรู้ไหม ว่าผมไม่เคยเบื่อหวานเลย ถึงหวานมีนิสัยที่ไม่ดี หรือไม่ถูกใจผม แต่ยังไงพื้นฐาน เราก็รักกัน เพราะฉะนั้น เราต้องยอมรับข้อเสียของอีกฝ่ายให้ได้ เรารักกัน … Continue reading →

หวานถามผมว่า “แก..มีตังค์ไปกินข้าวที่ทำงานไหม” ผมทำท่าบอกเป็นนัยนัย ว่าไม่มี หวานทำท่าแบบ เฮ้ออจ่ายตังค์อีกแล้ว เหมือนไม่อยากเอาเงินออกจากกระเป๋า ผมเลยบอกเธอไปว่า วันนี้อาจจะได้ตังค์หน้าบิลนะ หวานถามกลับมาว่า เท่าไหร่หรอ ผมบอกเธอไปว่า “น่าจะประมาณสองพันบาท” หวานทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส “อ่ะตังค์กินข้าว” แล้วควักเงินให้ผมสามร้อยบาท(ปกติ จะให้ผม 100 เดียว) เห็นได้ชัดว่า เธอกำลังคิดอยู่ในใจ 300 แลกกับ 2000 คุ้มดี ผมได้แต่มองเงิน 300 ตาปริบๆ วันนี้ผมต้องเอาเงิน 2000 มาคืนหวาน เพราะผมเอาเงินหวานมา 300 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจเงิน อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยหน้าบิล”

กดฟังเพลงก่อนหวาน นี่นี่ มีคนบอกเธอว่าไม่สวยหรอหวานซ่าส์ คนมองตาบอดหรือป่าว เราว่าเธอสวยนะ เฮ้ยนี่ไม่ได้ชม เธอสวยจริงๆ อย่าไปน้อยใจ คิอว่าตัวเองไม่สวยเลย เธอว่าคนหล่ออย่างชั้น จะยอมลงมาคบคนไม่สวยหรอ เป็นไปไม่ได้ใช่ม้าา มีคนสวยไม่เท่าเธอตั้งเยอะ (แต่มีคนสวยกว่าเธอเยอะกว่า T T) เฮ้ยนี่ล้อเล่นนะ เห็นเธอน้อยๆใจ บอกว่าตัวเองไม่สวย ผมลำบากใจครับ ผมคิดว่าเธอสวย บอกตามตรง เวลาเห็นเธอแล้วใจสั่นๆ แบบว่า “พบแล้วนางเอก” เลยอ่ะ จะสวยหรือไม่สวย ชั่งมันเถอะ ยังไงซะ ผมก็รักคุณ ให้คุณมั่นใจตรงนี้ได้เลย