รักหวานรายวัน

หวานคงไม่สังเกตุตัวผมหรอกว่ามันเ้ปลี่ยนไปนะ
เปลี่ยนไรนะหรอ เปลี่ยนแปลงตัวผมไง
อันที่จริงผมก็ไม่ได้สังเกตุ ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำ
พึ่งจะมารู้ ในตอนที่ไม่มีหวานอยู่นะตอนนี้
พึ่งจะรู้ว่า ความเหงา มันทำให้เรามองตัวของเราเอง
ผมมองเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง
เออว่ะ เราเปลี่ยนไปนะเนี่ยยย !!!

ขอบคุณครับที่ทำให้ผมเปลี่ยนไปขนาดนี้
รักตลอด คิดถึงคนไกล เมื่อไหร่จะกลับมาซักที
Jaaotest

ตอนจีบกันทีแรกก็จำได้ว่าหวานฉลาดมาก นี่นา
เรียนก็สูง หน้าที่การงานก็ดี ทำไมอยู่กันไป อยู่กันมา
กลับเป็นว่าโง่ลงได้ถึงขนาดนี้
หวานนี่ยังโชคดีที่มีแฟนฉลาดๆ แบบเราอยู่ข้างๆ นะเนี่ยไม่ใช่คุย
ตอนเด็กๆสมัยประถมผมจะได้รับคำชมจากคุณครูประจำชั้นอยู่เสมอๆ
จะได้รับรางวัลเป็นประจำในวิชา คัดไทย เขียนไทย
ผมยังมีความภาคภูมิใจมาจนถึงทุกวันนี้

แม้เวลามันจะล่วงเลยมานานแล้วก็ตาม
ผมก็ยังคงเป็นคนเก่งอยู่ อันนี้ผมรู้จากหวาน
เพราะผมสังเกตุเห็นหวานมันจะ ตบมือดังๆ แล้วก็เอ่ยปากชม ไม่ขาดปาก
ว่าเก่งยังโน้นเก่งยังนี้ เวลาผมซักผ้า ถูบ้าน หุงข้าว ล้างชาม
ได้อย่างยอดเยี่ยมและเสร็จทันในเวลาที่หวานมันกำหนดไว้
แถมบางครั้งยังมีเวลาเหลือพอที่จะไปล้างส้วมได้เสร็จทันเวลาอีกด้วย
ทีแรกผมก็คิดได้เองอยู่แล้วว่าผมเก่งและฉลาดมาก
ความจริงถ้าหวานมันไม่บอก ผมก็รู้ อยู่แล้ว
ผิดกับหวานที่นับวันจะโง่ลง
ขนาดแอร์ ทีวี ที่สมัยนี้เปิดปิดง่ายๆ มันยังทำไม่เป็น
รีโมท ตั้งอยู่ข้างหน้า หวานมันยังใช้ไม่เป็น มือซ้ายถือมันฝรั่ง
มือขวาแก้วน้ำหวาน ปากก็บอกว่า นี่เปิดทีวีให้ดูหน่อยซิ
แอร์ด้วยนะ ซัก 23 องศา’ แนะ! รีโมทก็อยู่ข้างหน้าใช้ไม่เป็น
มันโง่จริงๆผมเคยสอนให้ใช้หลายครั้ง ก็ยังทำไม่เป็น
จนผมรู้ว่ามันสมองแต่ละคนไม่เท่ากัน
จะให้มาเป็นเลิศแบบผมทุกคนคงเป็นไปไม่ได้ เอ่อ
แต่หวานมันก็ยังพอมีความฉลาดอยู่บ้างนะ
หยั่งเช่นว่าวันเงินเดือนผมออก หวานมันรู้หมดแนะแถมยังจำแม่น
บางเดือนเลื่อนออกเงินเดือนไปวันไหนวันไหน
มันรู้หมดแนะ ผมยังแปลกใจโง่ๆ แบบนี้รู้ได้ไง
แต่ยังไงหวานก็ไม่ฉลาดกว่าผมหรอก มานั่งคอยจำ คอยเตือนเงินเดือน
ทุกเดือนเสียเวลา
ผมเลยเอาเลขที่บัญชีของหวาน ให้บริษัทโอนเงินเข้าไปเลย
หวานยังชมผมไม่ขาดปากมาถึงทุกวันนี้ ฉลาดมาก ฉลาดมาก
โธ่เอ็งไม่ต้องบอกข้าก็รู้ ‘นังแฟนหัวขี้เลื่อย’

วันก่อนผมก็มีวีรกรรมได้แกล้ง หวานของผม ซะจายจิงๆ
เรื่องมันมีอยู่ว่า
อาทิตย์ที่แล้วพาหวาน ไปซื้อกับข้าวมื้อค่ำ
ได้ปลาดุกย่าง สะเดาน้ำปลาหวาน(ของโปรดผมคือหนังปลาดุก)
เผลอแป๊บเดียว(ผมอาบน้ำอยู่)
หวานแอบลอกหนังปลาดุกกินเสียเกลี้ยง ดูสิดูมันทำ
ด้วยความฉลาดของผม เก็บความแค้นอยู่ในใจ
วันต่อมาถึงวันล้างแค้นหวาน ไปจ่ายตลาด
อยากกินมันเทศต้ม ซื้อมา2กิโล
ถึงบ้านพอมันเผลอ
ผมลงมือแก้แค้นทันทีโดยไม่ให้หวานตั้งตัว
ผมจัดการลอกเปลือกมันต้มกินจนเกลี้ยง
เหลือแต่เนื้อให้มัน เพื่อนๆครับ มันมาเจอถึงกลับตลึง ทำท่าน้ำตาคลอ
คงเจ็บใจผมจนพูดไม่ออกเลย 555   ให้มันรู้ซะบ้าง ‘นังแฟนโง่’  

ปล.ขอแถมความโง่ของมัน
มันไปพัทยาคนเดียว โดยเอาถุงยางอนามัยไปเพียบ โธ่ นังแฟนโง่ เธอมีอวัยวะที่จะใส่มันเหรอ ฮ่าๆๆๆ

ได้แต่มองหวานตาปริบๆ

ทำได้แค่ปลอบ และกอดหวาน
เศร้าใจตัวเอง ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้
หวานบ่นว่าจะกลับบ้าน
ถ้าหวานเห็นว่าดี ก็กลับเถอะ
โอ๋ไม่อยากเห็นหวานเศร้า
ทุกอย่างมันต้องดำเนินไปตามกฏของมัน

ผมสัญญาว่า ถ้าหวานกลับ ผมจะไปตามหวานกลับมา
ผมรอเวลาที่ผมพร้อมเท่านั้น