พรุ่งนี้เรามีนัดกันนะ
เรามีนัดกันไปทำใบขับขี่ไงล่ะ
หวานซ่าส์เธอพร้อมไหม
ผมพร้อมแล้ว แต่ผมไม่ได้แตะรถมาอาทิตย์นึงแล้วนะ
ขอผมขับมั่งดิ เพื่อเตรียมความพร้อมสู่สนามจริง
ผมเห็นหวานซ่าส์หัดขับจริง คร่ำเคร่งอ่านนหังสือด้วย
โด่เอ้ย!! เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้ผล
อย่าเป็นแบบ “สิงค์สนามซ้อม อ่อนสนามจริงนะโว้ยยย”
เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปกันแต่เช้าเลยนะ
เราจะไปถึงสนามจริงกันเช้าตรู่
เอ่ออ..ว่าแต่ว่า ขนส่งไปทางไหน….
ปกติแล้วชีวืตช่วงเย็นของผม ก่อนคบกับหวาน
เป็นอะไรที่ไม่มีเวลาเลย
เพราะเวลาส่วนใหญ่ อยู่กับเพื่อน
กินเหล้าเมายา กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็นู่นตีสาม
หวานเข้ามาในชีวิต จึงทำให้วิถีชีวิตผมคนนี้เปลี่ยนไป
ผมต้องใช้เวลาตอนเย็นสั้นลง
อยู่กับเพื่อนน้อยลง
และต้องอาบน้ำตอนเย็น เพราะหวานบังคับผมทุกวัน
แรกๆผมก็อาบมั่ง ไม่อาบมั่ง
หลังๆอาบเองทุกวัน เพราะรู้สึกว่าเป็นความเคยชิน
หวานเปลี่ยนผมอีกแหละ!!!
รักหวาน..
นี่หวานซ่าส์ ขับรถดีดีนะ
ไม่ได้ห่วงรถหรอก ห่วงเธอต่างหาก
นี่พูดจากใจนะเนี่ย
ขับรถมองซ้ายมองขวาให้ดี
ดูกระจกหลังบ่อยๆด้วย
ท่องไว้ในใจเลยว่า ขัยช้าๆโดนด่า แต่ไม่โดนชน
โอเคหวานซ่าส์ จากที่ดูเธอหันซ้ายหันขวาเมื่อเช้า
ทำให้เรามั่นใจเลยว่า….เธอควรไปหัดสร้างความมั่นใจ
และลำดับความคิดมาก่อน
หวานซ่าส์ถามผมว่า “นี่แก…ถ้าชั้นจะถอยหลังให้ไปทางซ้าย ชั้นจะหันพวงมาลัยไปทางไหน”
ผมตอบหวานซ่าว่า “หันไปทางซ้าย ถ้าแกจะหันไปทางไหน ให้หันพวงมาลัยไปทางนั้น”
หวานซ่าส์ครุ่นคิดอยู่ในใจ ??????
หวานซ่าส์ถามผมต่อว่า “แล้วจะหันไปแบบไหน…”
ผมไม่ได้ตอบอะไรผมได้แต่คิดในใจ(หันแบบไหน… มันก็มีแต่ซ้ายกับขวาสองอย่าง นอนหันมั้ง!!)
ห่วงและรักนะ ขับรถดีดี ขับรถช้าๆ