Monthly Archives: June 2009

หวานไปทำงานแล้ว วันนี้หวานใส่ชุดดำไปทำงาน หวานบอกให้ผมพับผ้าห่มเหมือนทุกวัน ผมพับหรือไม่พับเป็นอีกเรื่องนึงแล้วแต่อารมณ์ ถ้าผมพับผ้าห่มวันนี้ ตอนเย็นเธอจะงงว่าใครเป็นคนพับ(ทั้งๆที่เธอเป็นคนใช้ผมทุกวัน) เราจะเถียงกันทุกเช้า เพื่อสร้างความคึกครื้น กลับมาเราจะเถียงกันทุกเย็น เพื่อสร้างความคึกคัก เราสองคนเหมือนคนบ้า เราสองคนทำอะไรที่คนอื่นเค้าทำกัน(แล้วจะบอกทำไม) ผมชอบแกล้งเธอ ด้วยการเอาของไปวางบนโน๊ตบุ๊กเธอ เธอก็จะบ่นที่ผมชอบทำแบบนั้น ผมเหมือนโรคจิตที่ชอบให้เธอด่า ผมขาดเสียงด่า เสียงบ่นจากเธอไม่ได้ ผมต้องฟังมันทุกวัน ทุกวันผมต้องได้ยิน ถ้าไม่ได้ยิน ผมจะเสี่ยน เหมือนคนติดบุหรี่ที่เสี่ยนบุหรี่ ผมเลิกบุหรี่เพราะเสียงด่าเสียงบ่นของเธอ เสียงด่าของเธอทำให้ผมเบนความสนใจจากบุหรี่ เสียงด่าของเธอเหมือนนิโครติน ผมต้องเสพ ผมว่าเอาแค่นี้ก่อนเดี๋ยวจะงง เพราะผมเขียนไปเรื่อย อิอิ เอาเป็นว่าสรุปให้สั้นๆ ผมคิดถึงเธอแล้วกันที่เธอเดินออกไปทำงานทุกเช้า ผมเอา Maps ที่ทำงานของเธอมาให้ดูกัน ผมนึกในใจ ผมดูเธอจากตรงนี้ก็ได้ View ที่ทำงานหวานซ่าส in … Continue reading →

หวานบอกให้ผมทำอะไรสักอย่าง แล้วผมอยากจะแกล้งเธอเล่น เช่น_แกเอาผ้าไปตากให้หน่อย ผมจะแกล้งตอบว่า “ไม่ไป” เธอจะโกรธเป็นฝืนเป็นไฟเลยน้าาา แล้วเธอจะสารธยายสารพัด กับเหตุผลที่ทำไมผมต้องไปตากผ้าวันนี้ ผมไม่ทราบว่า กับการที่เธอเอาเวลาที่ด่าผม อธิบายให้ผมฟัง ไปตากผ้าซะ มันคงตากเสร็จไปแล้ว ชอบเอาวัฒนธรรมชวามาใช้กับวัฒนธรรมสองแควอย่างผม ก็รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ได้ผล ผมล่ะเหนื่อยแทนเธอจริง ว่าแล้วก็ไปตากผ้าดีกว่า…