รักหวานรายวัน

เอาเพลงมาให้หวานฟัง น่ารักดีนะเพลงนี้

เป็นอีกหนึ่งคืนที่ผมได้นอนยาวนานมากเลย
ไม่เคยได้นอนนานขนาดนี้บ่อยๆ ปกติจะนอนแค่ 5-6 ชม
แต่เมื่อคืนนอนไป 9 ชั่วโมงพอดิบพอดี
แต่ก็รู้สึกดีนะ รู้สึกว่าอารมณ์ดี แต่จิตใจปลอดโปล่งมาก
จากที่เหนื่อยมาทั้งวัน ได้พักแบบนี้ ได้ฟิวน์เลย
จากการที่ได้นอนนาน จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้…
คนเราเวลาฝันมักจะจำเรื่องราวไม่ได้มาก
แต่ผมจำได้สั้นๆ อยากจะมาเล่าให้หวานฟัง
(เล่าให้หวานฟังไปแล้ว แต่หวานรำคาญ ไม่อยากฟัง)
คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้นะหวาน มามา มาฟัง
ผมหนีอะไรมาไม่รู้(เรื่องราวก่อนหน้านี้จำไม่ได้)
แต่ที่รู้คือหนีผู้หญิงคนหนึ่ง ผมคิดว่าคงไม่ใช่หวานหรอก
แล้วผมก็ปีนกำแพงขึ้นไป ขึ้นไปที่ตึก
เกาะลูกกรง เก็บอะไรไม่รู้ แต่ที่รู้คือมันมีค่า
ไต่ไปตามตึก กระโดดไปทางนู้นที ทางนี้ที เก็บของสำคัญไปเรื่อยๆ
และแล้วก็มาเจอด่านสุดท้าย ซึ่งของสำคัญมันดันไปอยู่ล่างสุด
ซึ่งสูงมากๆครับ ผมลังเลอยู่ตั้งนาน ปีนกลับไปกลับมา
เพราะความไม่กล้ากระโดดลงไป
และก็ได้มีผู้ชายคนนึง เค้ากระโดดลง คว้าเชือกที่ห้อยอยู่บนตึก
รูดลงไปที่ด้านล่าง ซึ่งเป็นหลังคา แล้วคว้าของสำคัญชิ้นสุดท้ายนั้น
ผู้ชายคนนั้น ชูของสำคัญที่คว้าไปได้ เหมือนจะบ่งบอกว่า

“นี่นาย ของชิ้นนี้ ถ้านายไม่พยายาม ไม่กล้าที่จะตัดสินใจ ที่จะมาคว้ามันไป
มันก็จะอยู่แค่ตรงหน้านาย นายไม่มีวันที่จะได้มันหรอก นายต้องตัดสินใจแล้ว
ว่านายจะเอาของสิ่งนี้ไหม ส่วนเราจะคอยช่วยนายเอง นายอย่ากลัวไปเลย
มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนายแล้วนะ”

ชายผู้นั้นส่งเชือกมาให้ผม ณ.จุดเดิม
ผมทำใจอยู่นานเลยครับ เพราะเชือกนั้นไกลจากตัวผมมาก
การที่ผมจะไปคว้าเชือกเส้นนั้นได้ ผมต้องกระโดดไปคว้าเอา
ถ้าผมคว้าเชือกผิด นั่นหมายถึงชีวิตของผม เพราะจุดที่ผมอยู่นั้นสูงมากๆ
และลูกกรงที่ผมเกาะอยู่มันเริ่มจะงอแล้วครับ
ถ้าผมไม่ตัดสินใจสักที ผมคงล่วงลงไปแน่ๆเลย
ผมรวบรวมสมาธิอยู่พักใหญ่ๆ แต่ก็มีคนมากดดันผมอยู่ข้างๆ
ว่าให้ผมกระโดดสักที มีคนกระโดดแซงหน้าผมไปแล้วหลายคน
บางคนได้ของสำคัญ บางคนตกตึกไปก็มี(ผมไม่ทราบว่าเค้าตายไหม)
จากนั้น…อยู่ๆผมก็กระโดดไปในทันที
พระเจ้า!!!
ผมคว้าเชือกได้ครับ (ขณะที่ผมกำลังเขียนบทความนี้ ผมขนลุกทั้งตัว ไม่ได้ปวดขี้นะครับ แต่ซึ้ง)
หลังจากนั้น เชือกมันค่อยๆพาผมไปยังของสำคัญสิ่งนั้น
ผมคว้าของสำคัญสิ่งนั้นได้
ผมดีใจมากๆครับ ผมดีใจมากจริงๆ
ไม่รู้ว่าดีใจมากขนาดไหนบรรยายไม่ถูก
ผมเอาของสำคัญสิ่งนั้นไปอวดทุกคนครับ
ทุกคนชื่นชมผมมากๆ
.
.
.
.
หวานปลุกผมขึ้นมา ผมดูนาฬิกา ปรากฏว่าแปดโมงเช้าแล้ว
เป็นการนอนที่ยาวนานมากๆของผมเลยทีเดียว
ผมยังนึกถึงความฝันของผมอยู่ ผมยังดีใจอยู่เลย

จากการฝันของผมครั้งนี้
ทำให้ผม ได้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่างครับ
ว่าอะไรคือของสำคัญสิ่งนั้นกันแน่ อะไรมีค่าสำหรับผม
ของสำคัญอะไรที่เป้าหมายในชีวิตของผมจริงๆ
ผมต้องการอะไรมากที่สุดในชีวิตตอนนี้
สิ่งไหนผมถึงจะภาคภูมิใจในตัวมัน

ผมคงต้องตัดสินใจแล้วครับ และผมคงต้องมุ่งมันกับมันเสียที
คนช่วยเหลือผมอยู่ข้างๆก็มีแล้ว(หวานของผมนั่นเอง)

และผมขอสัญญานะว่า ผมจะตัดสินใจทำสิ่งที่ดีที่สุด เ
พื่อที่จะได้ของสำคัญสิ่งนั้น
ผมจะรวบรวมกำลังให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะกระโดดไปให้ไกลที่สุด เท่าที่ผมจะกระโดดไปได้
และผมจะคว้าเอาของสำคัญสิ่งนั้นครับมาให้ได้ครับ ผมสัญญา!!!

นับว่าเป็นความฝันที่เป็นจุดเปลี่ยนจริงๆครับ
ฝันนี้ดีจริงๆ ผมรักหวานครับ

ณ.ช่วงเวลาหนึ่งของละครแจ๋วใจร้าย
บางฉากของละคร มีการเล่นเกมกันระหว่างพระเอกกับนางเอก
เกมทายใจ!! ผมชักใจหวิวๆ~
ซึ่งพระเอกต้องทายใจนางเอกว่า นางเอกชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
เอาล่ะซิ งานนี้
และแล้ว เธอซึ่งนั่งดูอย่างเมามันส์ หันมาทางผม(ซึ่งผมไม่ใช่พระเอก)
แล้วถามว่า “ชั้นชอบกินอะไร” ….
สั้นๆ…แต่สีหน้าเธอเต็มไปด้วยความหวัง ว่าผมจะตอบได้
แล้วทำไมดูหนังดูละครทีไร ชอบใส่อารมณ์ทู๊กทีคร๊าบบบ