รักหวานรายวัน

หวานหวาน ทำไมหวานไม่ห่วงผม
ผมไม่สบายนะ ผมเหนื่อย
ผมไม่ได้อารมณ์เสียใส่หวานนะ
แต่หวา่นทำให้ผมอารมณ์ไม่ดี
ผมเป็นผู้ชายคนนึงที่จิตใจอ่อนไหวง่าย
เปรียบเสมือนดอกไม้ที่พึ่งผลิตดอก
มันอ่อนไหวต่ิอสิ่งรอบข้างมากๆ
ถ้าหวานจับผมแรงไป ผมอาจจะร่วงโรยได้
ถ้าหวานปล่อยให้ผมตากแดดมากไป ผมก็อาจจะเหี่ยวเร็ว
หากเป็นเฉกเช่นนั้นแล้ว หวานควรจะเอาใจใส่ผมหน่อย
อย่าปล่อยให้ผมเหี่ยวหรือร่วงโรยไปก่อน
เพราะถ้าผมเหี่ยวแล้ว ผมก็ไม่อาจจะกลับมาสดใสได้เหมือนเดิม
เอาล่ะ…
ถ้าคิดได้แล้ว กลับมาเอาใจใส่หน่อย
ผมอ่อนแอมากๆ ผมกำลังจะโรยรา(ผมยังไม่แก่)
หวานก็รู้ ถ้าคนอ่อนแอ มันจะอ่อนไหวง่าย
ผมไม่ได้เป็นผู้หญิง แต่ผมก็เป็นผู้ชาย(งงอ่ะดิ!)
ผมอ่อนไหว โดนลมแรงๆ ก็ปลิวไปตามลมแล้ว
เพราะฉนั้น หวานอย่าเอาลมแรงๆมาพัดใส่ผม

อยากให้มีรักหวานรายวันต่อไป
ในเมื่อผมรักหวานแล้ว หวานควรจะรักผมด้วย
รักหวานรายวันจะยังคงดำรงอยู่ได้ ไม่ใช่ตัวเงิน
แต่มันดำรงไปด้วยต้นทุนความรัก
โปรดจ่ายความรักเพื่อเป็นทุน ให้รักหวานรายวัน
ดำรงอยู่ได้ และยังคงต่อไป

วันนี้อาจจะออกแนวน้ำเน่า
แต่หวังให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ

ทำงานก่อน ไปล่ะหวาน…

ทุกครั้งที่หวานเลิกงานหวานจะมาหาผมที่ทำงานทุกเย็น
แล้วจะบอกว่า …
: หวานบอกว่าหวานเหงา
: หวานบอกว่าไม่อยากอยู่ห้องคนเดียว
: หวานบอกว่าอยู่ห้องไม่รู้จะทำอะไร
: หวานบอกว่าอยากเจอผม
: หวานบอกว่าหวานคิดถึงผม
: หวานบอกว่าอยากกินข้าวกับผม
: หวานบอกว่าอยากอยู่กับผม

แต่ทุกครั้งที่หวานมาหาผมหวานจะบอกว่า…
: ชั้นกลับก่อนนะ ไม่มีไรให้ชั้นทำ
: ชั้นกลับก่อนนะ ไม่มีที่ให้ชั้นยืน
: ชั้นกลับก่อนนะ เหมือนผมไม่สนใจเธอ
: ชั้นกลับก่อนนะ ผมไม่รอเธอกินข้าวด้วย
: ชั้นกลับก่อนนะ แกชอบว่าชั้นเกะกะ
: ชั้นกลับก่อนนะ คือชั้นต้องไปซักผ้าไง
: ชั้นกลับก่อนนะ คือชั้นต้องไปจัดห้องไง
: ชั้นกลับก่อนนะ คือชั้นมีงานที่ต้องทำไง

เอ่ออ…แล้วมาหาพระแสงสว่างทำไมครับหวาน

รักหวานครับ วันนี้เป็นวันหยุดยาวของผม
หยุดสองวัน ปกติหยุดหนึ่งวันครับ
ถึงวันหยุดจะหยุดอัพเดต
แต่ผมไม่ยอมหยุดรักหวานหรอก
เขิลอ่ะดิ~