ไม่รักหวานแล้ว เพราะหวานไม่รักผม

เรื่องของหวาน Add comments

หวานหวาน ทำไมหวานไม่ห่วงผม
ผมไม่สบายนะ ผมเหนื่อย
ผมไม่ได้อารมณ์เสียใส่หวานนะ
แต่หวา่นทำให้ผมอารมณ์ไม่ดี
ผมเป็นผู้ชายคนนึงที่จิตใจอ่อนไหวง่าย
เปรียบเสมือนดอกไม้ที่พึ่งผลิตดอก
มันอ่อนไหวต่ิอสิ่งรอบข้างมากๆ
ถ้าหวานจับผมแรงไป ผมอาจจะร่วงโรยได้
ถ้าหวานปล่อยให้ผมตากแดดมากไป ผมก็อาจจะเหี่ยวเร็ว
หากเป็นเฉกเช่นนั้นแล้ว หวานควรจะเอาใจใส่ผมหน่อย
อย่าปล่อยให้ผมเหี่ยวหรือร่วงโรยไปก่อน
เพราะถ้าผมเหี่ยวแล้ว ผมก็ไม่อาจจะกลับมาสดใสได้เหมือนเดิม
เอาล่ะ…
ถ้าคิดได้แล้ว กลับมาเอาใจใส่หน่อย
ผมอ่อนแอมากๆ ผมกำลังจะโรยรา(ผมยังไม่แก่)
หวานก็รู้ ถ้าคนอ่อนแอ มันจะอ่อนไหวง่าย
ผมไม่ได้เป็นผู้หญิง แต่ผมก็เป็นผู้ชาย(งงอ่ะดิ!)
ผมอ่อนไหว โดนลมแรงๆ ก็ปลิวไปตามลมแล้ว
เพราะฉนั้น หวานอย่าเอาลมแรงๆมาพัดใส่ผม

อยากให้มีรักหวานรายวันต่อไป
ในเมื่อผมรักหวานแล้ว หวานควรจะรักผมด้วย
รักหวานรายวันจะยังคงดำรงอยู่ได้ ไม่ใช่ตัวเงิน
แต่มันดำรงไปด้วยต้นทุนความรัก
โปรดจ่ายความรักเพื่อเป็นทุน ให้รักหวานรายวัน
ดำรงอยู่ได้ และยังคงต่อไป

วันนี้อาจจะออกแนวน้ำเน่า
แต่หวังให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ

ทำงานก่อน ไปล่ะหวาน…

3 Responses to “ไม่รักหวานแล้ว เพราะหวานไม่รักผม”

  1. waan Says:

    แกเหนื่อยเปนคนเดียวรึงาย เครียดเป็นคนเดียวรึงาย อยากให้คนเอาใจเปนคนเดียวรึงาย น้อยใจเป็นคนเดียวรึงาย ชั้นก็เป็นผู้หญิงคนนึงที่จิตใจอ่อนไหวง่ายเหมือนกัน แกปวดหัวชั้นก้อจะพาแกไปหาหมอ แกก้อไม่ไป แล้วจะให้ชั้นทำยังไงอ่ะ ชั้นไม่ใช่หมอนะเว๊ย แกปวดขาชั้นก้อพาแกไปนวดแล้ว แต่มันก้อแค่ครั้งเดียว จะให้หายได้ไง (จะพาไปไหน ชวนไปไหนก้อไม่ไปซักอย่าง)ชั้นก้อไม่รู้จะทำยังไงแล้วเหมือนกัน ชั้นไม่ใช่คนพูดจาอ่อนหวาน ไม่ใช่คนพูดเพราะ แต่รักใครรักจริง (เนี๊ยะ!!!) ชั้นก้ออยากให้แกเอาใจชั้นเหมือนกัน แต่ชั้นก้อเข้าใจว่าแกเหนื่อย ชั้นก้อไม่อยากเซ้าซี้ แต่บางครั้งคนเราจะทำอะไรให้ถูกใจคนอื่นหมดซะทุกอย่างมันก้อไม่ไหวเหมือนกันนะเว๊ย (T_T)

    ฝากไว้…. พยายามอย่าเอาความเครียดจากที่ทำงาน มาทำให้เราต้องง้องแง้งกันเลย มันไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก เชื่อเถอะมันมีแต่จะแย่ มีกันอยู่สองคน ก้อต้องรักกันมากๆสิ

    ปล. ถึงงานชั้นมันจะไม่เลิกดึกเหมือนอย่างแก แต่ก้อคงเหนื่อยและเครียดไม่แพ้งานของแกหรอก ต่างคนก้อต่างเครียดกันคนละแบบ เพราะฉะนั้นทางที่ดีเราก้อต้องหันมาเอาใจใส่ซึ่งกันและกันสิ ไม่ใช่ว่าต้องเป็นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่ต้องเอาใจอย่างเดียว เข้าใจ๊!!! (ฝากไว้เอาไปคิดนะ)ตอนทำงานเราก้อคิดถึงกันจะตาย โทรหากันก้อบ่อย แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพอมาเจอกันที่ห้องแล้วต้องอารมณ์เสีย ง้องแง้งใส่กันด้วย ห๊า!!!!!

  2. Jaao Says:

    ไรว้าา แม่งง ด่านี่หว่า

  3. waan Says:

    สมน้ำหน้า โดนด่าซะมั้ง ชิชิ

Leave a Reply